Gustav von Struensee
Biografia
Gustav von Struensee urodził się 13 grudnia 1803 roku w Greifenbergu na Pomorzu. Był synem Karla Georga Philippa von Struensee, starosty powiatowego, i Friederike z domu Laurenz. Ojciec później pełnił funkcję komendanta policji w Kolonii.
W latach 1823-1826 studiował prawo na uniwersytetach w Bonn i Berlinie. W 1831 roku ożenił się z Josephine Imhoff, córką katolickiego księgarza z Kolonii. Pracował jako urzędnik w Koblencji i Arnsbergu, a od 1847 roku we Wrocławiu jako starszy radca rejencji. Uczestniczył w pracach pruskiego Landtagu jako przedstawiciel liberałów w 1863 roku. W 1866 przeszedł na emeryturę.
Jako pisarz debiutował powieścią "Rancé" (1845), a następnie wydał wiele innych dzieł, m.in. "Die Egoisten" (1853), "Vor fünfzig Jahren" (1859), "Zwei gnädige Frauen" (1860), "Herz und Welt" (1862), "Falkenrode" (1870), "Krieg und Friede" (1872), "Gänseliese" (1873) i "Ideal und Wirklichkeit" (1875). Jego twórczość zyskała uznanie czytelników, wśród których byli cesarzowa Augusta i książę Sachsen-Coburg i Gothy Ernest II.