Heinrich Schmückert
Biografia
Heinrich Schmückert urodził się 12 listopada 1790 roku w Greifenbergu na Pomorzu. Pochodził z drobnomieszczańskiej rodziny - jego ojciec był wytwórcą guzików, a dziadek zakrystianem i organistą w kościele Mariackim. Z powodu trudnej sytuacji materialnej już w młodym wieku zaczął pracować jako pisarz w biurze asesora sądowego.
W 1807 roku rozpoczął pracę w administracji państwowej, początkowo protokołując prace zarządu starosty gryfickiego. Później pracował w Stargardzie jako kancelista policyjny, a następnie jako sekretarz w Komisji Odszkodowań Wojennych przy królu Prus. W 1813 roku zaciągnął się do wojska i brał udział w kampaniach napoleońskich, gdzie został ranny i stracił nogę.
Po zakończeniu służby wojskowej w 1815 roku podjął pracę na poczcie w Bernau, a następnie w Generalnym Urzędzie Pocztowym w Berlinie. Szybko awansował - w 1816 roku został tajnym radcą pocztowym, a w 1840 roku starszym radcą. W 1846 roku objął stanowisko dyrektora Generalnej Poczty, a w latach 1849-1862 był Generalnym Dyrektorem Poczty w Berlinie.
Jako reformator poczty pruskiej wprowadził wiele innowacji, takich jak skrzynki pocztowe, klejone koperty i znaczki pocztowe. Przeprowadził reformę systemu pocztowego w Berlinie, tworząc jednolite prawo pocztowe i regionalne dyrekcje. Nawiązał też porozumienia z innymi krajami, co usprawniło międzynarodową wymianę przesyłek.
Był odznaczony Krzyżem Żelaznym I i II klasy, Królewskim Orderem Miecza oraz szwedzkim Medalem za Odwagę. Zmarł 4 lutego 1862 roku w Berlinie.